Coraz więcej przypadków COVID 19 w Powiecie Leżajskim!

W ostatnich czterech dniach potwierdzono pięć kolejnych przypadków koronawirusa na ziemi leżajskiej:- u 64 letniego mieszkańca Leżajska i 27 letniego mieszkańca Gminy Grodzisko Dolne (24 sierpnia),
– u 71 letniego mężczyzny z Gminy Leżajsk (25 sierpnia),
– u 87 letniej mieszkanki Leżajska i 13 letniego mieszkańca Gminy Leżajsk (27 sierpnia).
Obecnie na terenie powiatu leżajskiego nie występują większe ogniska zakażeń – przybywa natomiast zakażeń z kontaktów weselnych, pojawiło się też zakażenie po pobycie w sanatorium.
Liczba osób zakażonych w powiecie (od 11 marca) wzrosła do 56, z tego:
– 19 osób z Leżajska,
– 25 osób z Gminy Leżajsk,
– 6 osób z Miasta i Gminy Nowa Sarzyna,
– 6 osób z Gminy Grodzisko Dolne.
Do chwili obecnej wyzdrowiało już 40 osób, 7 osób zainfekowanych zmarło (trzech mieszkańców i dwie mieszkanki Gminy Leżajsk, mieszkaniec Leżajska i mieszkanka Miasta i Gminy Nowa Sarzyna), 3 osoby są hospitalizowane a 6 pozostaje w izolacji.
Dziś w kwarantannie domowej znajduje się 33 mieszkańców powiatu, w tym 9 osób po powrocie z zagranicy.

ź: FB / Ireneusz Stefański

kosze wiklinowe

Jak zrobić koszyk z wikliny

Historia wikliniarstwa na świecie, według pierwszych wzmianek, swoim początkiem sięga starożytności. Była to tradycja na tyle popularna, że w każdym domostwie przynajmniej jedna osoba znała się na wyplataniu koszy. Niski nakład pracy oraz darmowy, ekologiczny surowiec naturalny w postaci patyków wierzby, wikliny czy innych roślin giętkich przyczyniał się do narastającego wzrostu rzemiosła wikliniarskiego, który mimo upływającego czasu przetrwał do dnia dzisiejszego. W niektórych krajach przeżywa on nawet obecnie swój renesans modowy. 

(więcej…)

ul. Jana Brzozy znika z mapy Leżajska!

Burmistrz Leżajska zamieścił informację na stronie Urzędu Miejskiego, że działając na podstawie art. 6 ust. 2 ustawy z dnia 1 kwietnia 2016 r. o zakazie propagowania komunizmu lub innego ustroju totalitarnego poprzez nazwy budowli, obiektów i urządzeń użyteczności publicznej nadał dotychczasowej ulicy Jana Brzozy w Leżajsku nazwę „Tadeusza Hollendra”.

———–

Pisma oraz postępowania sądowe i administracyjne w sprawach dotyczących ujawnienia w księgach wieczystych oraz uwzględnienia w rejestrach, ewidencjach i dokumentach urzędowych zmiany nazwy dokonanej na podstawie ustawy są wolne od opłat;

INFORMACJE DODATKOWE

1. Z urzędu zostaną dokonane zmiany w:

– ewidencji miejscowości ulic i adresów

– ewidencji gruntów i budynków,

– rejestrach meldunkowych,

– rejestrach dotyczących opłat za gospodarowanie odpadami komunalnymi,

– rejestrach dotyczących podatku od nieruchomości, podatku rolnego, podatku leśnego, podatku od środków transportowych.

2. Zmianę adresu w Zakładzie Ubezpieczeń Społecznych, Urzędzie Skarbowym, bankach, u dostawców energii i gazu oraz w innych instytucjach, należy zgłaszać indywidualnie zgodnie z przyjętymi przez te podmioty zasadami.

3. Przedsiębiorcy, którzy prowadzą działalność lub mają we wpisie adres przy ulicy, której nazwę zmieniono winni dokonać zmian w Centralnej Ewidencji i Informacji o Działalności Gospodarczej (CEIDG).

Zmian należy także dokonać w zezwoleniach na sprzedaż napojów alkoholowych, jeśli nazwa ulicy przy której prowadzona jest działalność uległa zmianie.

Zmiany w CEIDG i zezwoleniach nie podlegają opłacie.

Zmian także winni dokonać przedsiębiorcy prowadzący działalność w formie spółek podlegających wpisowi do Krajowego Rejestru Sądowego (KRS).

 

4. O zmianie nazwy ulicy zostały zawiadomione wszystkie jednostki i komórki organizacyjne Urzędu Miejskego w Leżajsku oraz następujące instytucje:

– Starostwo Powiatowe w Leżajsku,

– Szpitalny Oddział Ratunkowy Szpitala Powiatowego w Leżajsku,

– Komenda Powiatowa Policji w Leżajsku,

– Komenda Powiatowa Państwowej Straży Pożarnej w Leżajsku,

– Miejski Zakład Komunalny Sp. z o.o. w Leżajsku,

– PGE Dystrybucja S.A. Rejon Energetyczny Leżajsk,

– Rejon Dystrybucji Gazu w Leżajsku

– Poczta Polska S.A.

– Sąd Rejonowy w Leżajsku

– Urząd Skarbowy w Leżajsku

– Zakład Ubezpieczeń Społecznych w Leżajsku

Ruszyła modernizacja kaplicy!

Wykonawca wyłoniony przez Miasto rozpoczął już prace związane z rewaloryzacją budynku i ogrodzenia oraz prace konserwatorskie przy wyposażeniu kaplicy grobowej Marii Jaroszówny i Alfreda Josse na cmentarzu komunalnym w Leżajsku.

ź: https://www.facebook.com/Burmistrzlezajska

Kaplica grobowa wybudowana została w latach 1931 – 1932 jako miejsce pochówku Marii Jaroszówny z fundacji notariusza leżajskiego Alfreda Josse, który również został w niej pochowany. Cały wystrój powstał wkrótce po wybudowaniu obiektu, jedynie tablice – nagrobną i epitafijną fundatora Alfreda Josse – dodano po jego śmierci w 1948 roku. Kaplica jest ważnym akcentem i dominantą przestrzenną cmentarza komunalnego w Leżajsku. Co istotne, jeszcze nigdy nie była remontowana ani przebudowywana.

Dziś znajduje się w złym stanie technicznym i wymaga podjęcia szeregu prac zabezpieczających. Według opinii konserwatora zabytków, wykonania kompleksowych prac remontowo – budowlanych najpilniej wymagają: zawilgocony cokół kaplicy, ubytki w ścianach z cegły klinkierowej, nieszczelny dach i niekompletny system rynnowy, więźba dachowa zaatakowana przez szkodniki, nieszczelne i uszkodzone okna i drzwi oraz zniszczone ogrodzenie.
Równie istotne są prace konserwatorskie przy wyposażeniu zabytku: polichromia jest zawilgocona i popękana, posiada szpecące wykwity soli, w warstwie malarskiej znajdują się wykruszenia i złuszczenia, witraż okienny jest uszkodzony mechanicznie, tablica nagrobna potłuczona, obrazy i rzeźby zabrudzone. Kaplica posiada ogromną wartość artystyczną i historyczną. W opinii podkarpackiego konserwatora zabytków to jedna z najbardziej unikatowych kaplic grobowych na Podkarpaciu.

Tragiczne wydarzenie, jakim było 8 sierpnia 1931 roku (opisywane w prasie ogólnopolskiej) zabójstwo 25 letniej studentki Uniwersytetu Jagiellońskiego w Krakowie Marii Jaroszówny miało istotny wpływ na integrację lokalnej społeczności Leżajska, o czym świadczy gremialny udział mieszkańców w jej pogrzebie.
Wtedy to powstała na leżajskim cmentarzu kaplica, która jest jednym z najciekawszych obiektów tego typu w tak małych miasteczkach jak Leżajsk.

Kaplica oparła się zniszczeniom podczas II wojny światowej, starsi mieszkańcy miasta pamiętają okres jej świetności, kiedy to przez otwarte okno frontowe odprawiano w niej nabożeństwa w dniu 1 listopada, a jej ściany przyozdabiane były biało – czerwonymi flagami, przez co obchody religijne przybierały także często charakter narodowościowy.
Obiekt ten, to jednak nie tylko ciekawa historia związana z jego powstaniem, lecz prawdziwy skarb polskiej sztuki budowlanej i sepulkralnej na Podkarpaciu. Przy wybudowanej z wielkim rozmachem kaplicy pracowało bowiem wielu wybitnych mistrzów budownictwa i artystów. Projektantem został Franciszek Stążkiewicz – znany rzeszowski przedsiębiorca, jeden z sześciu specjalistów w województwie lwowskim legitymujący się uprawnieniami koncesjonowanego budowniczego nadawanymi jeszcze za panowania Habsburgów. Należał do elity społecznej Rzeszowa, w którym do dziś stoi wiele willi i modernistycznych kamienic jego projektu. Swój wygląd zawdzięcza mu wiele rzeszowskich ulic, a nawet miejscowy ratusz, który rozbudowywany był pod okiem Stążkiewicza. Nad powstaniem kaplicy czuwał Józef Zawilski – leżajski budowniczy, mający na swym zawodowym koncie wiele interesujących obiektów, jak budynek leżajskiego Banku Spółdzielczego czy stojącą nieopodal willę o ciekawej bryle architektonicznej. Znajdujące się wewnątrz kaplicy (bardzo ciekawe) wyposażenie oraz polichromia także wyszły spod ręki znanych, głównie krakowskich twórców.

Autorem tej ostatniej jest Marian Konarski – znany, wszechstronny artysta krakowski: malarz, rzeźbiarz (uczeń Xawerego Dunikowskiego), który w celach zarobkowych wykonał ponad 100 polichromii w krakowskich i śląskich kościołach. Witraż umiejscowiony w ścianie frontowej także powstał w Krakowie – zaprojektował go Marian Konarski a wykonała znana rodzinna firma: Krakowski Zakład Witrażów i Oszkleń Artystycznych i fabryka Mozaiki Szklanej S.G. Żeleński. Również z Krakowa pochodzi wisząca pod sklepieniem lampa oliwna autorstwa Artystycznej Wytwórni Wyrobów Metalowych Oraz Przyborów Kościelnych – Piotr Seip i syn.

Kolejne krakowskie akcenty artystyczne w leżajskiej kaplicy to medalion z brązu na ścianie frontowej i popiersie Marii wewnątrz kaplicy wykonane przez Pracownię Sztuki Kościelnej Kopaczyński i Sp. Płyty marmurowe sprowadzono z kolei ze Lwowa z Pracowni Rzeźbiarsko – Kamieniarskiej Ludwika Tyrowicza a dwie alabastrowe urny wykonała Fabryka Wyrobów Alabastrowych X.X. Czartoryskich w Żurawnie.

Kaplica wraz wyposażeniem i wystrojem, w lutym 2018 r dzięki staraniom Miasta została objęta wpisem do rejestru zabytków.

Leżajska Bazylika ma nowego Kustosza

Do Leżajskiego Sanktuarium przybyli nowi Bracia zakonnik, którzy od ubiegłej niedzieli pełnią swoją posługę na parafii oraz Wspólnocie Leżajskiego Klasztoru i Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia.

o. Klaudiusz Baran – kustosz sanktuarium, gwardian klasztoru i proboszcz parafii.
o. Serafin Suda – wikariusz klasztoru i parafii
o. Gracjan Kubica – ekonom klasztoru
o. Szczepan Dolański – duszpasterz
o. Zdzisław Makowiecki – duszpasterz
o. Kolumban Syty – duszpasterz
br. Metody Duda – furtian
br. Anzelm Olearczyk – I zakrystianin
br. Maksym Zemanek – II zakrystianin

Jednocześnie w zeszłą niedzielę zakończyli posługę w parafii i sanktuarium.

Br. Bolesławowi Balawendrowi – który, został przeniesiony do Kalwarii Zebrzydowskiej
Br. Damazemu Buciorowi – który, został przeniesiony do Łodzi
Br. Wawrzyńcowi Smyrdkowi – który, został przeniesiony do Lublina
Br. Rajmundowi Tlałce – który został przeniesiony do Kalwarii Zebrzydowskiej
O. Erwinowi Ceklarzowi – który, został przeniesiony do Przeworska
O. Józefowi Kachlowi – który, został przeniesiony do Rzeszowa
O. Ryszardowi Rusinkowi – który, został przeniesiony do Żurawiczek
O. Samuelowi Węgrzynowi – który został przeniesiony do Kalwarii Zebrzydowskiej
O. Flawianowi Bularzowi – który został przeniesiony do Lublina
O. Sylwestrowi Skirlińskiemu – który, został przeniesiony do Rzeszowa.

 

fot. Sanktuarium Matki Bożej Pocieszenia w Leżajsku

Pierwsza sesja Rady Powiatu Leżajskiego w nowej lokalizacji!

20 sierpnia odbyła się XXVIII sesja Rady Powiatu Leżajskiego. Radni po raz pierwszy spotkali się w nowej sali obrad, której powstanie jest efektem przebudowy budynku głównego Starostwa Powiatowego w Leżajsku. Dotychczas radni korzystali, dzięki uprzejmości Muzeum Ziemi Leżajskiej, z sali zlokalizowanej w dworze starościńskim.

Przed rozpoczęciem spotkania ks. dziekan Marek Cisek, proboszcz leżajskiej fary, symbolicznie poświęcił zarówno salę, jak i nowo powstałe piętro budynku.

Następnie radni przystąpili do realizacji porządku obrad.

ź: Starostwo Powiatowe w Leżajsku